با سلام . امروز مطلبی درباره نیما یوشیج در روز فوت او برای شما آماده کردم علی اسفندیاری مشهور به نیما یوشیج، (زاده ۲۱ آبان ۱۲۷۴ در دهکده یوش از توابع شهرستان نور استان مازندران – درگذشته ۱۳ دی ۱۳۳۸خورادامه مطلب

سالهاست كه در كشور ما ، روز میلاد دختری از خاندان امامت و رسالت ، یادگار فاطمه (س) و یادآور علی (ع) ، زینب كبری (س) به نام روز پرستار نامیده و گرامی داشته می شود. تاریخ روز پرستار: پنجم جمادی الاولی رادامه مطلب

ایرنا - تهران - دهمین جشنواره بینالمللی تجسمی فجر سه شنبه شب در موسسه صبا فرهنگستان هنر افتتاح شد.این جشنواره تا 4 اسفندماه میزبان علاقهمندان خواهد بود. منبع:www.ia.irادامه مطلب

به گزارش باشگاه خبرنگاران پویا به نقل از روابط عمومی و امور محافل سازمان سینمایی حوزه هنری پانزده سینمای حوزه هنری در 11 استان کشور میزبان سی و ششمین جشنواره ملی فیلم فجر میشوند. استانهای تهران، اادامه مطلب

کلانشهر اصفهان در چهار روز از دی ماه سالجاری، آلوده ترین روزهای سال را با شاخص کیفی ۱۵۲ تا ۱۸۱ (AQI) و با وضعیت قرمز و ناسالم برای عموم پشت سر گذاشت بطوریکه مدارس مقطع ابتدایی به دلیل شدت آلودگی هوا به مدت ۲ روز تعطیل شدند. این در حالی است که در همین ایام شاخص کیفی آلودگی هوا در دیگر کلانشهرهای کشور از جمله تهران با وجود آلوده بودن، از اصفهان پایین تر بود. بر اساس اطلاعات سازمان حفاظت محیط زیست تهران، شاخص آلودگی هوا در کلانشهر تهران از نهم تا دوازدهم دی امسال بین ۱۱۵ تا ۱۵۰ (AQI) قرار داشت در حالیکه همین شاخص در اصفهان در این ایام حتی در برخی ساعات به عدد ۲۰۰ و وضعیت بنفش (بسیار ناسالم) نزدیک شد. امروز یکشنبه ۲۴ دی نیز در حالیکه شاخص کیفی هوا در اصفهان ۱۴۶ (AQI) و در وضعیت ناسالم برای گروه های حساس و نزدیک به وضعیت قرمز قرار دارد، شاخص کیفی هوا در تهران ۷۳ (AQI) و در وضعیت سالم است. در این میان سوالی که برای بسیاری از مردم بوجود آمده این است که چرا شاخص آلودگی هوا در شهر اصفهان با جمعیت حدود ۲ میلیون تَن و تردد حدود ۸۰۰ هزار دستگاه خودرو در روز در مقایسه با شهری مانند تهران با جمعیتی نزدیک به ۹ میلیون تَن و تردد بین سه تا چهار میلیون دستگاه خودرو، در برخی روزها بیشتر است. کارشناسان زیست محیطی و استادان دانشگاه در پاسخ به این سوال به عوامل متعددی اشاره می کنند از جمله یکی از فعالانادامه مطلب

تهران - ایرنا - صدای ضجه های خانواده های دریانوردان که شنیده می شود دل همه به درد می آید، آخر دردشان این است که نمی دانند فرزند، همسر یا پدرشان غرق شده، در آتش سوخته و یا خفه شده؟ آیا می توانند پیکرشان را ببینند؟ از دردهای ناگفته خانواده های این دریانوردان، درد جدایی از پدر یا همسر یا فرزند، دردی است که شاید خیلی از ماها تجربه کرده ایم اما درد اینها سنگین تر و غم شان؛ بیشتر است چون نمی دانند آتش آنها را سوزانده است یا اینکه در میان آن همه دود ناشی از سوختن نفت، خفه شده اند، اما حال که کشتی آنها غرق شده دردشان غم انگیزتر شد.در میان این همه غم همه از این نالانند و ضجه می کنند که چرا کسی به داد آنها نرسیده است؟ چرا باید آنها در میان آتش بسوزند و در نهایت در میان آب های چین غرق شوند، آخر چرا؟ این را با صدای بلند و فریادی نالان از خانواده های آنان شنیده ایم. صدایی که برای همه سرشار از غم است و غمی سنگین که هیچ چیز نمی تواند آن را آرام کند، جزء معجزه ای که همه 32 تن را زنده ببینند که به گفتهمحمد راستاد، سخنگوی کمیته رسیدگی به حادثه نفتکش سانچی؛ کارکنان و خدمه کشتی ایرانی در ساعت اولیه حادثه به دلیل انتشار گازهای سمی و شدت انفجار، متاسفانه جان باخته اند.این خبر را که شنیده اند، چه حسی داشتند، جز غم از دست دادن عزیزانشان، جز دوری از کسی که سال های سال با آنها زندگی کرده اند، آیا این خبرادامه مطلب